Chaintech 7NJS Zenith - recenzja na żywo [zakończona]

nForce2 - co nowego?

18:40 Zanim przejdziemy do opisu płyty głównej Chaintecha, kilka słów o samym chipsecie nForce2. Ponieważ nie różni się on tak bardzo od zaprezentowanego ponad rok temu nForce, zapraszamy do lektury naszej recenzji płyty MSI opartej na nForce. Opisaliśmy tam dokładnie możliwości tego chipsetu.

• Płyta MSI K7N420 Pro z chipsetem nForce - recenzja na żywo

nForce2, jak na typowy chipset przystało, składa się z mostka północnego (zawierającego interfejs do procesora, kontroler AGP i kontroler pamięci) oraz mostka południowego (zawierającego kontroler PCI, USB 2.0 i ATA). Jak pamiętacie już z naszej recenzji płyty MSI K7N420 Pro, w przypadku pierwszego nForce, mostek południowy nosił miano IGP (Integrated Graphics Processor), gdyż miał zintegrowane jądro graficzne (GeForce2 MX). Mostek południowy został nazwany przez NVIDIĘ MCP (Media & Communications Processor) ze względu na wbudowany rozbudowany procesor dźwięku.

W przypadku nForce2 rozróżniamy już dwa mostki północne, IGP (Integrated Graphics Processor) oraz SPP (System Platform Processor). Ten pierwszy ma wbudowane jądro graficzne, drugi zaś jest go po prostu pozbawiony. Ponadto, oba chipy już niczym się od siebie nie różnią, więc używać będziemy zwrotu IGP/SPP na określenie mostka północnego nForce2.

Układ graficzny wbudowany w nForce2 IGP to GeForce4 MX. Podkreślmy jeszcze raz, że MX pozbawiony jest jednostek cieniowania pikseli i wierzchołków, w przeciwieństwie do GeForce4 Ti. Jego wydajność jest porównywalna z GeForce4 MX 420 lub GeForce4 MX 440.

GF4 MX zintegrowany w nForce2 IGP pracuje z częstotliwością 250 MHz, a więc taką samą, jak GeForce4 MX 420. Korzysta z pamięci operacyjnej, której potrafi zaadresować maksymalnie 64 MB. Obsługuje nView, a zatem możliwe jest zbudowanie płyty głównej z chipsetem nForce2 i dwoma wyjściami monitorowymi.

Jadro graficzne zintegrowane w IGP nie jest jednak najważniejszą cechą nForce2. Skupmy się na tych parametrach, które wyróżniają go na tle chipsetów VIA i SiS.

IGP/SPP ma interfejs do procesorów AMD Duron, Athlon i Athlon XP, z FSB 66, 100, 133 lub 166 MHz (taktowanie rzeczywiste). nForce2 obsłuży zatem najnowsze procesory Athlon XP z efektywnym FSB 333 MHz. Nieoficjalnie mówi się też o tym, że zapewniono wsparcie dla FSB 400 MHz. Na razie nie mamy odpowiedniego procesora w naszym laboratorium, by to sprawdzić.


W SPP i IGP zintegrowano dwukanałowy kontroler pamięci, znany już z nForce. Tym razem nie nosi on już miana TwinBank, a DualDDR. Kontroler obsługuje pamięci DDR200, DDR266, DDR333 i DDR400, co oznacza, że w trybie dwukanałowym umożliwia uzyskanie przepustowości na linii SPP/IGP-pamięć na poziomie 6,4 GB/s (z wykorzystaniem pamięci DDR400)! Żaden istniejący procesor Athlon XP nie jest w stanie spożytkować aż tak szerokiego pasma, gdyż szyna główna Athlon XP pracująca z częstotliwością efektywną 266 MHz potrafi przepchnąć "zaledwie" 2,1 GB/s, a w przypadku procesorów z FSB 333 MHz, wartość ta wzrasta do 2,7 GB/s - wciąż daleko do 6,4 GB/s. Jaki jest zatem sens mostka północnego, który zapewnia aż tak dużą przepustowość pamięci? Otóż zostanie ona spożytkowana tylko i wyłącznie w przypadku odmiany IGP ze zintegorwanym jądrem graficznym. Z dostępnych 6,4 GB/s (dwa moduły DDR400 dają właśnie pasmo 2 x 3,2 GB/s), procesor wykorzysta swoje 2,1 GB/s, zaś pozostałe nieco ponad 4 GB zostanie dostępne dla karty graficznej.


W przypadku SPP wystarczające będzie obsadzenie na płycie tylko jednego modułu pamięci, bowiem drugi raczej nic nie da. Przynajmniej teoretycznie. Czy tak jest w rzeczywistości, przekonamy się podczas testów płyty. W IGP/SPP zintegrowano procesor DASP (Dynamic Adaptive Speculative Pre-Processor), o którym pisaliśmy już wcześniej w naszej recenzji płyty MSI. Tym razem NVIDIA twierdzi, iż jest to procesor "drugiej generacji" - ponoć poprawiono algorytmy przewidywania danych i zmniejszono opóźnienia wynikające z pobierania danych z pamięci cache. Czy optymalizacje te wpłyną na osiągi? Zobaczymy.

IGP/SPP obsługuje trzy sloty pod moduły DIMM. W każdym można obsadzać moduły o maksymalnej pojemności 1 GB. Łącznie na płytach z nForce2 możemy zatem obsadzić 3 GB pamięci.


IGP/SPP, jak na nowoczesny mostek północny przystało, mają ponadto kontroler AGP zgodny ze specyfikacją AGP 3.0, a więc pracujący w trybie AGP 8x. Postaramy się sprawdzić również i to, czy karty AGP 8x są w jakimkolwiek stopniu szybsze od kart AGP 4x.

W parze z IGP/SPP pracuje mostek południowy, który też nazywa się MCP (Media & Communications Processor) - jak w przypadku pierwszego nForce. Dzieli się tym razem na dwa układu: wersja bez przyrostka (po prostu "MCP") to kość kompatybilna pinowo ze starym nForce MCP. Posiada jednak kontroler USB 2.0 (nForce MCP miał kontroler USB 1.1), a także kontroler ATA133 i kontroler sieciowy NVIDIA Ethernet MAC (Media Access Controller). Pozbawiony jest znanego ze starego nForce modułu dźwiękowego APU i współpracuje jedynie z prostymi, sześciokanałowymi kodekami AC'97.

Druga wersja MCP nosi miano MCP-T ("T" od "Turbo", co nie oznacza wyższej wydajności, a jedynie większą ilość funkcji). MCP-T ma już wbudowany moduł APU (Audio Processing Unit), zresztą ten sam, jaki jest obecny w starym MCP. Nie pojawiła się żadna nowa funkcja, a szkoda. Przydałoby się chociaż modne ostatnio wsparcie dla standardu 24/96.

Mimo to APU jest jednostką bardzo silną, zdolną do kodowania dźwięku do formatu Dolby Digital w czasie rzeczywistym. Funkcja ta obecna była już w starym nForce MCP i jakoś nikt z niej nie korzysta...

Do niektórych płyt głównych z chipsetem nForce2 dołączona będzie karta NVIDIA SoundStorm (w postaci karty rozszerzeń ACR), z dyskretnymi wyjściami dźwięku umożliwiającymi podłączenie sześciu analogowych głośników. SoundStorm ma także cyfrowe wyjście elektryczne dźwięku (S/PDIF).


Niektórzy producenci, ze względu na koszty, będą montować dyskretne wyjścia dla głośników tylnych i subwoofera/głośnika centralnego już na samej płycie głównej. Jeśli ich rozwiązanie przejdzie testy NVIDII, ich płyta również otrzyma certyfikat SoundStorm.

MCP-T ma ponadto wbudowany kontroler FireWire (IEEE 1394) oraz - uwaga - dwa kontrolery MAC. Jeden NVIDII, a drugi 3Com. Dzięki tanim zewnętrznym układom PHY (PHYsical layer) producenci płyt głównych mogą integrować na nich dwie sieciówki jednocześnie! Możliwe jest zatem realizowanie na płytach głównych z chipsetem nForce2 funkcji routera. Do jednego gniazdka sieciowego wpinamy - przykładowo - modem szerokopasmowy (ADSL), a do drugiego - switch, pod który podpięte są inne komputery. Czy jednak funkcja ta (nazywana przez NVIDIĘ DualNet) jest konieczna? W redakcji PCLab.pl dostęp do internetu mamy właśnie przez modem szerokopasmowy ADSL Lucenta (usługa Neostrada Plus), który wpięty jest bezpośrednio do switcha. Pod tem sam switch podpięty jest komputer, który poprzez protokół RASPPPoE łączy się z modemem ADSL, a uzyskane połączenie z internetem udostępnia innym komputerom w sieci. Wcale nie są zatem potrzebne w komputerze dwie sieciówki. Ale - jak kto woli.

Szkoda natomiast, że kontrolery sieciowe zintegrowane w MCP/MCP-T obsługują tylko tryb Fast Ethernet (10/100 Mbps). W dzisiejszych czasach standardem staje się już Gigabit Ethernet (1000 Mbps). Co prawda cieżko jest kupić switcha 1000 Mbps, ale za kilka miesięcy zacznie się migracja urządzeń sieciowych w kierunku właśnie Gigabit Ethernet.

Mostki północny (IGP/SPP) i południowy (MCP/MCP-T) dogadują się ze sobą poprzez magistralę HyperTransport o przepustowości 800 MB/s. Tu też nic się nie zmieniło w stosunku do starego nForce. NVIDIA mogła chociaż poszerzyć szynę danych z ośmiu do 16 bitów. Przynajmniej ładnie by to wyglądało ze strony marketingowej :-). Transmisję danych wspiera ponadto technologia StreamThru, umożliwiająca na izochroniczną transmisję danych - paczki danych przesyłane są w trybie ciągłym, w czasie rzeczywistym (bez konieczności buforowania). Zapewnia to lepszą pracę płyt głównych nForce2 np. w systemach do nieliniowej edycji wideo.

Dość już o samym nForce2 - przejdźmy do testowanej płyty Chaintech 7NJS Zenith.