Procesory z taniej strefy - Intel Pentium i Celeron atakują

Powrót Pentium

Kiedy pojawiła się rodzina procesorów Intel Core 2 Duo, byliśmy przekonani, że marka Pentium została odłożona do historycznego archiwum Intela i już nie trafi do naszych komputerów, tym bardziej, że ostatnie modele z tej linii nie zyskały sobie najlepszych notowań.

Jednak drogi rozumowania i działania marketingu są niezbadane i często niezrozumiałe – markę Pentium z dodatkiem Dual-Core postanowiono nadać low-endowym modelom procesorów o architekturze Core 2 Duo. No... z tym low-endem nie przesadzajmy – ma on być cenowy, nie wydajnościowy.

Markę Pentium Dual-Core reprezentują na razie dwa modele – pracujący z częstotliwością 1,6 GHz model E2140 oraz szybszy, 1,8-gigahercowy E2160. Obydwa procesory korzystają z 800-megahercowej szyny FSB, podobnie jak układy Core 2 Duo serii E4x00. Jaka jest więc pomiędzy nimi różnica? Pentium Dual-Core ma „tylko” 1 MB pamięci cache drugiego poziomu, podczas gdy układy z serii E4x00 mają 2-megabajtową pamięć cache.

Wprowadzając linię procesorów z 1-megabajtową pamięcią cache L2 Intel zapewnił sobie trzy płaszczyzny dywersyfikacji produktów: przez częstotliwość zegara, częstotliwość szyny FSB i pojemność pamięci cache. Jak zapewne Czytelnicy pamiętają, zróżnicowanie modeli procesorów przez stosowanie mniejszej lub większej pamięci cache L2 stosowało w swoim czasie AMD. Jednak dość szybko zostało to zarzucone – wynikające z pojemności cache różnice wydajności pomiedzy tak samo taktowanymi układami były zbyt małe, by uzasadniały różnicę cen. Jak to wygląda w przypadku układów z jądrem Core 2?

Najpierw chwilę o kosztach i cenach. Conroe, z 4-megabajtową pamięcią cache, ma chip o powierzchni 143 milimetrów kwadratowych. Układ Allendale, z dwumegabajtową pamięcią cache L2, liczy sobie 111 milimetrów kwadratowych, zatem Pentium Dual-Core będzie mieć powierzchnię około 95 milimetrów kwadratowych. A z tego wynika, że z jednego 300-milimetrowego wafla uzyska się o 33% więcej Pentium Dual-Core niż Core 2 Duo. Jednostkowy koszt produkcji będzie więc o około jedną trzecią niższy. Czy taka oszczędność warta jest utraty wydajności, jaką spowoduje zmniejszenie cache? Za chwilę się przekonamy, najpierw jednak...