ATI Radeon HD 2900 XT - wreszcie jest!

Gdy dwa lata temu ATI ujawniło architekturę opracowanego do konsoli Xbox 360 procesora graficznego Xenos, jego makro- i mikroarchitektura okazały się prawdziwą rewelacją. W makroarchitekturze największe wrażenie robiła pierścieniowa wewnętrzna szyna komunikacyjna, zaś jeśli chodzi o mikroarchitekturę, po raz pierwszy zastosowano Unified Shaders – ujednolicone jednostki obliczeniowe, zdolne do obróbki zarówno vertex- jak i pixel shaderów.

Zastąpienie specjalizowanych jednostek shaderów uniwersalnymi ma przede wszystkim na celu zrównoważenie obciążenia – w przypadku jednostek specjalizowanych część z nich zwykle nie jest wykorzystywana.

W przypadku jednolitych shaderów takie marnotrawstwo nie występuje – zadania, niezależnie od typu, są po prostu rozdzielane pomiędzy dostępne jednostki obliczeniowe.

Obecnie takie rozwiązanie wydaje się oczywistością – stosuje je NVIDIA w architekturze G80, zamierza je wykorzystywać w konstrukcji własnego GPU również Intel, jednak w chwili debiutu Xenosa architektura zastosowana przez ATI stanowiła rewolucję. Na „potomstwo” Xenosa przyszło jednak poczekać jeszcze dwa lata – ATI w tym czasie doskonaliło architekturę jednolitych shaderów, równocześnie produkując bardziej konwencjonalne GPU.

Jeśli popatrzymy na schemat funkcjonalny Radeona HD 2900 XT, podobieństwo do Xenosa widać na pierwszy rzut oka.

Zasadnicze różnice mają jedynie ilościowy charakter – w miejsce 48 jednostek obliczeniowych Xenosa, w 2900 XT znajdujemy ich... 320.