ATI Radeon HD 2900 XT - wreszcie jest!

Kto tu rządzi wydajnością?

Moc obliczeniowa kilkudziesięciu SPU nie bedzie jednak miała żadnej wartości, jeśli działanie tych jednostek nie zostanie odpowiednio skoordynowane. Do tego zadania przeznaczony jest najważniejszy chyba z układów funkcjonalnych R600 (oprócz oczywiście jednostek obliczeniowych) - procesor zarządzający Ultra-Threaded Dispatch Processor.

Przede wszystkim rozdziela on napływający strumień instrukcji na osobne kolejki – verteksów, pikseli i geometrii. System arbitracji i sekwencer przekazują instrukcje do wykonania do procesorów SPU, podzielonych na cztery grupy po 16 SPU. Do obsługi każdej grupy przeznaczone są dwa układy arbitracji i dwa sekwencery, co pozwala na przesłanie do dwóch SPU dwóch kolejnych instrukcji z tego samego wątku. Oddzielne sekwencery i układy arbitracji nadzorują pobieranie danych przez jednostki verteksów i tekstur.

Wykonywanie wątku może zostać przez układ arbitracji zawieszone, jeśli zabraknie wolnej jednostki SPU dla wątku o wyższym priorytecie – kontynuację zawieszonego wątku może przejąć dowolny procesor SPU z danej grupy. Zawieszenie wątku następuje również w przypadku chybienia cache – jednostka SPU zajmuje się obsługą innego wątku, podczas gdy wstrzymany wątek oczekuje na pobranie danych z pamięci, po czym zostaje wznowiony na kolejnej wolnej jednostce SPU.

Nietrudno zauważyć, że dzięki takim rozwiązaniom liczba równolegle przetwarzanych wątków może być znacznie większa od liczby procesorów SPU – zawieszanie wątków na czas pobierania danych z pamięci, a także w innych sytuacjach, daje procesorom SPU czas na obsługę innych wątków. Ile równoległych wątków jest w stanie obsługiwać Ultra-Threaded Dispatch Processor? Odpowiedź ATI nie jest szczególnie precyzyjna, brzmi bowiem „setki”. Ale precyzja nie jest tu bardzo potrzebna – dla 64 procesorów SPU setki wątków jak najbardziej wystarczą, by w pełni zagospodarować ich wydajność obliczeniową.

Oj! zaledwie 475 GFLOPS, aż o 10% mniej niż GeForce 8800 GTX? Zauważmy jednak dwie rzeczy – pierwsza to fakt, że Radeon HD 2900 XT jest układem należącym do „górnej klasy średniej”, podczas gdy wspomniany GeForce to już najwyższa półka. Drugą istotną różnicę stanowi fakt, że 520 GFLOPS to teoretyczne maksimum osiągów, tymczasem system rozdziału zadań w R600 zapewnia maksymalne wykorzystanie jednstek SPU, więc wydajność teoretyczna jest osiągana również w praktyce.