Penryn - mistrz dzielenia, Nehalem - z wbudowaną grafiką

Na początek – chip

Ujawniony chip nie jest dla nas żadną nowością – jego zdjęcia prezentowaliśmy już w pierwszym artykule poświęconym temu układowi. Teraz dodamy jedynie, że ma zaledwie 104 milimetry kwadratowe powierzchni, pomimo ogromnej, liczącej sobie 6 MB pamięci cache drugiego poziomu.

Skoro jesteśmy przy cache – warto zwrócić uwagę na niebiesko zaznaczone obszary nad i pod pamięcią cache (lewa część układu). Wyglądają na niezagospodarowane... Jeśli tak jest w istocie, będziemy mogli spodziewać się nie tylko „pełnego” Penryna, ale także jego tańszej i nieco okaleczonej wersji – z pamięcią cache zredukowaną do 3 MB. To i tak o megabajt więcej w stosunku do dzisiejszych układów Allendale (Core 2 Duo E4300, 6300 i 6400), a chip byłby mniejszy o przeszło 20%. A przecież to powierzchnia chipu determinuje koszt produkcji procesora, a w końcowym efekcie również i jego cenę.

Różnic makroarchitektury pomiędzy Conroe a Penrynem w zasadzie nie ma, co już wyjaśnialiśmy w cytowanym wcześniej artykule. Potwierdza to Intel, traktując w swoich materiałach Penryna jako „shrink” architektury Core 2 Duo.

Za to w mikroarchitekturze pojawiły się istotne usprawnienia – z pozoru drobne, ale obiecujące znaczny skok wydajności w niektórych typach operacji.