AMD 690G/V - nowy chipset ze zintegrowaną grafiką

Szansa na sukces?

AMD 690G to chipset bardzo sprawny. Pozwala na zbudowanie taniego komputera i nie wymaga przy tym całkowitego wyrzeczenia się rozrywki. Na komputerze z płytą z tym chipsetem da się pograć nawet w coś nowszego niż pierwszy Quake, a złącza DVI i HDMI z obsługą HDCP pozwolą na obejrzenie filmu w wysokiej rozdzielczości na dużym ekranie. Wystarczająca jest również liczba portów SATA i USB. W tanim komputerze nikt nie będzie używał przecież dziesięciu dysków twardych.

Niepokoi ilość wydzielanego przez układy ciepła. O radiatory chłodzące mostek północny 690G można się poparzyć. To mały problem w pececie, ale może być poważną przeszkodą przy budowie notebooka w oparciu o "sześćsetdziewięćdziesiątkę". Jak zapewniają nas przedstawiciele AMD, wersja "notebookowa" układów, będzie wolna od tej przypadłości.

Pozbawiona obsługi złącza HDMI odmiana 690V jest już znacznie mniej atrakcyjna. Nie ma w niej tego, co stanowi o wszechstronności układu i daje mu największą przewagę nad konkurencją.

Całkowicie niezrozumiała jest za to dla nas strategia AMD przyjęta podczas prezentacji tych chipsetów. Wydaje się mało prawdopodobnym, aby osoba składająca komputer zdecydowała się na zestawienie płyty głównej za niecałe 300 zł z procesorem za 700 czy 800 zł. Bardziej odpowiedni będzie tu zatem któryś z Sempronów czy najtańszych Athlonów 64 niż wysoki model Athlona 64 X2. No chyba, że weźmiemy pod uwagę hipermarketowy sposób składania komputerów. Płyty z AMD 690G/V mogą znaleźć się w komputerach na biurkach urzędników, w szkolnych pracowniach i komputerach typu Media Center. Z tego też powodu pojawienie się AMD 690G/V nie zagrozi w żaden sposób pozycji Intela i jego Core 2 Duo. Przynajmniej na rynku komputerów stacjonarnych. Sytuacja może wyglądać inaczej wśród komputerów przenośnych, choć należy pamiętać, że wydajność graficzna 690 wcale nie zachwyca i dalece ustępuje np. poczciwemu, mobilnemu Radeonowi 9700.

Spośród testowanych płyt najlepsze wrażenie wywarła na nas ECS. To tania, ale dobrze wykonana i przemyślana konstrukcja. Za taką cenę trudno by było oczekiwać czegoś więcej. Jej wadą jest brak portu HDMI.

MSI, choć jej możliwości są niemal identyczne, ustępuje troszkę ECS-owi. Zmniejszenie rozmiaru odbiło się niekorzystnie na rozmieszczeniu niektórych elementów, a nadmierne oszczędzanie doprowadziło do rezygnacji z lepszego chłodzenia chipsetu. Ma za to wyjście HDMI, co pozwala w pełni wykorzystać możliwości chipsetu.

Galaxy to konstrukcja najstarsza, oparta o układ NVIDII. Płyty z ECS i MSI są od niej po prostu lepsze, wydajniejsze i bardziej wszechstronne. Oszczędzanie posunięto tutaj za daleko. Przykładowo, osoby zainteresowane instalacją wydajniejszej karty graficznej muszą wybierać spośród mało powszechnych konstrukcji ze złączem PCI Express x1. Zaletą płyty Galaxy jest jej atrakcyjna cena - zaledwie 230 złotych z podatkiem VAT. Jeśli nie potrzebujecie wydajnej grafiki, a zależy Wam na budowie taniego pececika do zastosowań biurowych (ewentualnie komputera salonowego), jest to propozycja warta rozważenia.

Cena: 273 złotych

Cena: 279 złotych

Cena: 230 złotych