Chipset SiS771 - prezentacja z tragicznym finałem

Nagła śmierć i wnioski

Nie ustając w próbach znalezienia przyczyny tajemniczego ograniczenia obsługiwanej pamięci RAM, wielokrotnie wypróbowywaliśmy najrozmaitsze kombinacje modułów, jednak bez pozytywnego rezultatu. Natomiast przy którejś z kolei kombinacji modułów, po właczeniu zasilania BIOS płyty zgłosił się następującym komunikatem:

Oho! Mirage 3 protestuje, ale od czego jest przycisk, resetujący ten układ? Miejmy nadzieję, że nie nawiąże do swojej prowizorycznej nazwy...

Reset jądra graficznego nie przyniósł poprawy sytuacji, Nie pomogło także zainstalowanie dwóch modułów po 256 MB, z którymi dotychczas wszystko działało. To był już absolutny koniec prób poszerzenia gamy testów układu SiS771.

Wrażenia i wnioski

Poza ogromnym wrażeniem, jakie zrobił na nas niewielki pobór mocy przez układ i związane z nim bardzo niskie wymagania termiczne, trudno o wiecej pozytywów. Co do platformy prezentacyjnej, to jej „niepełnosprawność” i późniejsze zejście śmiertelne mówią same za siebie. Powiedzmy, że to zwykły pech (do którego za chwilę wrócimy). Cóż o samym chipsecie? Chipset działa (może inne egzemplarze) poprawnie, robi co do niego należy i nie olśniewa. Do tego, do czego jest przeznaczony, czyli do low-endowego sprzetu na rynki azjatyckie, wydaje się wręcz wyśmienity tym bardziej, że niewielkie wymiary układu gwarantują niską cenę.

Logo Windows Vista, umieszczone na schemacie chipsetu, wydaje się nam jednak nieco na wyrost, mimo zgodności z DirectX 9. Dlaczego? Prezentowana wydajność nie wydaje się wystarczająca na to, by „udźwignąć” Aero Glass. Praktycznie nie mogliśmy tego sprawdzić z prozaicznej przyczyny – braku sterowników do Mirage 3 dla tego systemu. Pamiętajmy jednak o przeznaczeniu układu – w segmencie low-end nie stawia się wysokich wymagań i można się obejść bez Aero.

Ale nieco tylko bardziej wymagającym użytkownikom radzimy o tym układzie zapomnieć. Nie tylko ze względu na parametry. Wśród użytkowników płyty z chipsetami SiS nie cieszą się szczególną estymą. Wynika to przede wszystkim z faktu, że stosowany jest w płytach low-end, o generalnie niskiej jakości zarówno wykonania, jak i konstrukcji. Przy low-endzie trudno o wysoką jakość, to fakt, ale przecież poprawna konstrukcja jest całkiem możliwa. Okazuje się, że nie w pełni – posłużę się tu cytatem wypowiedzi konstruktora z jednej z firm należących do „wielkiej czwórki” płytowych potentatów: „Chipsety SiS są naprawdę świetne technicznie, doskonale zaprojektowane i produkowane z bardzo wysoką jakością. Tylko bardzo trudno się ich używa – dokumentacje są, delikatnie mówiąc, niekompletne i pełne błędów, a znaczna część istotnych i atrakcyjnych funkcji pozostaje nieudokumentowana. Naprawdę bardzo trudno zrobić z tego dobrą płytę!”.

Tym optymistycznym akcentem pozwolę sobie zamknąć tę, tragicznie zakończoną, prezentację nowego, skądinąd bardzo atrakcyjnego pod niektórymi wzgledami chipsetu SiS.