Komputer EXPO 2003 - relacja z targów

Nowoczesna hala, a wokół - ruiny...

Dopiero na pół godziny przed wyjściem z redakcji zajrzałem na oficjalną stronę targów Komputer EXPO, www.komputerexpo.com.pl, by dowiedzieć się, że tym razem impreza nie odbywa się w Pałacu Kultury i Nauki (jak zawsze do tej pory), a w Centrum Targowym EXPO XXI przy ulicy Prądzyńskiego. Trochę mnie to zmartwiło, bowiem planowałem przejechać się na targi metrem (mamy stację metra tuż koło siedziby naszej redakcji). Tymczasem ulica Prądzyńskiego jest "na drugim końcu" Warszawy, a ja za dwadzieścia minut miałem mieć spotkanie. Wskoczyłem więc w samochód i - hajda na targi.

Do ulicy Prądzyńskiego dojeżdża się skręcając z Kasprzaka (przedłużenie Świętokrzyskiej) w ulicę Brylowską, która wpada właśnie w Prądzyńskiego. Tuż po skręcie w Brylowską odczułem niemiłe wrażenie, że znalazłem się w slumsach - wokół ulicy stały obdrapane, sypiące się budynki, samochodów było niewiele, po trawnikach wokół walały się śmieci, a dodatkowo przygnębiająco wpływała jeszcze szara, deszczowa pogoda.

Po coraz większej liczbie samochodów na ulicy Prądzyńskiego domyśliłem się, że muszę się zbliżać do terenu targów. Jednak w punkcie zaznaczonym na mapce dojazdu znajdującej się na stronie www.komputerexpo.com.pl, odnalazłem jedynie... ruiny 100-letniej gazowni - potężne dwa cylindryczne budynki. Zresztą przyznam się, że widziałem je po raz pierwszy w życiu (mimo że od urodzenia - czyli ćwierć wieku - mieszkam w Warszawie). Każdemu Warszawiakowi polecam wybranie się na ulicę Prądzyńskiego, bo budynki robią naprawdę duże wrażenie.



Samochód zaparkowałem pod murem ogradzającym teren gazowni - pod samą halą targową nie było już oczywiście miejsc - wszystkie zatkane były autami odwiedzających. Musiałem zatem drałować 200 metrów do budynku Centrum Targowego. Po ulicy, bo chodnika... nie ma. W dodatku wzdłuż muru, który może skutecznie odstraszyć niejednego przyjezdnego.




Jak tylko kończy się mur, naszym oczom ukazuje się Warszawskie Centrum EXPO XXI. Zostało wybudowane niedawno i prezentuje się bardzo ładnie. Mocno kontrastuje z tym, co widziałem zaledwie parę minut temu.




Szyld przed wejściem głosi: "Narodowe targi teleinformatyczne Komputer EXPO 2003" - zdaje się, że wcześniej nazwa brzmiała "Międzynarodowe". Zresztą tegoroczna edycja wcale nie była taka zupełnie "narodowa", bowiem wystawiało się na niej kilka firm z Tajwanu. Ale o tym za chwilę.




Po wejściu do środka szybko udałem się do rejestracji dla prasy. W zamian za wizytówkę i podpis na formularzu otrzymałem imienną, magnetyczną kartę wstępu - pomarańczowego koloru. Pomarańczowe karty otrzymywali dziennikarze, żółte - goście, niebieskie - wystawcy.

Zwiedzanie postanowiłem rozpocząć od Hali 1. Szyld wiszący wskazywał, że Hala 1 jest po lewej stronie. Hala 3 - po prawej. A Hali 2... nie ma. To znaczy - nie było żadnej strzałki kierującej na Halę 2. Ciekawe.

Ku mojemu zdziwieniu okazało się, że całe targi Komputer EXPO mieszczą się tylko na jednej Hali nr 1. "Na oko" jest niewiele większa od dużej sali do koszykówki. Wszystkie stoiska można odwiedzić w ciągu kilkunastu minut...

Po przekroczeniu bramki wejściowej zostałem zaatakowany przez długonogie, długowłose hostessy, odziane w skąpe mini-spódniczki. Każda próbowała mi wcisnąć jakiś folder reklamowy. Zrobiłem zwinny unik i od razu popędziłem na umówione spotkanie. Trwało godzinę, po czym powróciłem na początek hali, by rozpocząć zwiedzanie.