SilverStone LC10M Lascala - salonowa obudowa "HTPC"

Można powiedzieć, „po co komu komputer w salonie, skoro na rynku dostępne są stacjonarne odtwarzacze, obsługujące praktycznie wszystkie popularne formaty multimediów? ”. Po części racja, jednak stacjonarne odtwarzacze czasem mogą sprawiać problemy przy co bardziej egzotycznych odmianach kodeków wideo lub audio. Zazywczaj wymagają też, aby dane były na płycie CD/DVD, jedynie droższe modele posiadają twarde dyski. Nie można na nich uruchamiać ulubionych przegladarek graficznych, programów, a tym bardziej gier. Komputer typu PC nie ma takich problemów, jeśli film lub muzyka nie działa, nie musimy czekać na nowy „firmware” od producenta, wystarczy tylko zainstalować odpowiedni kodek i po kłopocie. Nie ma znaczenia rozmiar filmu, zdjęć, format muzyki, itp. Nawet granie w gry na telewizorze może być całkiem przyjemne. Ze wszystkich zastosowań jedynie praca biurowa, ze względu na parametry popularnych odbiorników TV, odpada. Mimo że „interfejs” peceta jest nieco bardziej skomplikowany niż w przypadku stacjonarnego odtwarzacza, to komputer daje bez porównania większe możliwości.

To co pozwala zakwalifikować peceta do kategorii „HTPC”, właściwie jest już na rynku od dawna. Mamy pojemne dyski, czytniki DVD, karty graficzne z dobrym wyjściem telewizyjnym oraz z możliwością nagrywania obrazu (popularne VIVO), wielokanałowe karty dźwiękowe, tunery TV i tym podobne wyposażenie. Pozostało tylko zebrać to wszystko w całość i odpowiednio nazwać. Z pomysłem wyszła firma Microsoft, tworząc system operacyjny Windows XP Media Center Editon. Duże korporacje, takie jak Dell, HP czy MSI wypuściły serie komputerów wyposażonych w ów system oraz dodatki pozwalające na korzystanie z wszelkiej maści multimediów. Komputery te oczywiście dostały odpowiedni „certyfikat” od firmy Microsoft. W tym czasie w Polsce można było nabyć jeden z takich „markowych” komputerów, jednak był to sprzęt zupełnie niszowy. Sztywno ustalona konfiguracja, praktycznie zerowe możliwości rozbudowy. Komputery raczej nie dla świadomych użytkowników, którzy sami chcą złożyć sobie maszynę według własnych preferencji, a określenie „zintegrowana karta graficzna” przyprawia ich o dreszcze.

Tak wyglądała sytuacja kilka lat temu. Dziś sami bez problemu możemy złożyć komputer HTPC (lub może to za nas zrobić sklep komputerowy). O ile płyty główne, karty graficzne czy twarde dyski to typowe części, to obudowa, w jaką przyjdzie nam to wszystko zapakować, powinna stylistyką nawiązywać do reszty sprzętu elektronicznego, zalegającego na salonach. W niniejszym artykule przyjrzymy się właśnie takiej obudowie. Przed Wami jedna z najbardziej „wypasionych” skrzynek HTPC dostępnych w Polsce - SilverStone LC10M Lascala.

Lascala dotarła do nas w zwykłym kartonowym pudle. Przed uszkodzeniami obudowę chroniły sztywne formy z pianki oraz folia, nic specjalnego - ot, standard. Wśród akcesoriów znaleźć można woreczek ze śrubkami, przejściówkę dla zasilacza oraz wentylatora, aluminiową zaślepkę na napęd optyczny oraz, co rzadko spotykane, ilustrowaną instrukcję montażu. Bardzo przydatny drobiazg, zwłaszcza jeśli idzie o podpinanie kabelków - a tych w Lascali jest mnóstwo. Zestaw dopełnia pilot oraz komplet baterii. Producent dodał również pierścień ferrytowy, który ma niwelować zakłócenia elektromagnetyczne na kabelkach wychodzących z przedniego panelu obudowy.



SilverStone LC10M Lascala jest obudową typu desktop. Pozwala na montaż płyt ATX oraz micro ATX. Dzięki pełnej wysokości (160 mm), nie ma również problemu z wykorzystaniem wszystkich slotów rozszerzeń PCI/PCI-E/AGP. Na rynku są niskie obudowy HTPC (notabene również modele SilverStone’a), które mimo możliwości instalacji płyt ATX, pozwalają na montaż tylko kilku (zazwyczaj dwóch) kart rozszerzeń. Tutaj nie ma takiego problemu. Mimo że obudowa nie stawia ograniczeń co do montażu podzespołów, to przestrzeń wewnątrz jest zagospodarowana do ostatniego centymetra - jednak o tym w dalszej części artykułu. Spójrzmy jak się prezentuje nasze „salonowe” cudo.




kliknij na zdjęcia aby je powiększyć