Test 12 wentylatorów dla platformy Socket 478

Pentagram Freezone QVC-120

Kolejna nowość ze stajni Pentagrama. Ten cooler wzbudza chyba najwięcej emocji. Dlaczego?... Ponieważ jest monstrualnie duży !

W kwestii opakowania nic nowego. Przezroczysty karton, tyle że większy. Również wyposażenie pokrywa się z tym, co widzieliśmy przy okazji starszych modeli QC i nowego QVC-100.

Przejdźmy zatem do coolera, nawiasem mówiąc, gabarytowo największego, jaki do tej pory powstał z myślą o platformie ATX.

Model QVC-120 posiada tę samą konstrukcję, co jego mniejsze rodzeństwo. Nadal mamy 42 miedziane blaszki porozchylane tak, że tworzą 84 żeberka. W związku z takimi rozmiarami i użyciem dużego wentylatora, chciałoby się widzieć nieco wiecej powierzchni oddawania ciepła. Owszem, blaszki są długie, ale za to rzadkie. Tu dochodzimy do kolejnej kwestii wartej uwagi. Nawet przy dość sporym obciążeniu termicznym, ciężko rozgrzać skrajne partie żeber, a co za tym idzie, stanowią one tylko balast (i niepotrzebnie zużyty materiał). Owszem, miedź jest niezłym przewodnikiem ciepła, ale mimo to odległość od rdzenia procesora do końca żeber jest zbyt duża, aby efektywnie wykorzystać możliwości tak dużego wentylatora. Niemniej są i dobre strony pójścia w rozmiar "XXL". Dzięki sporej rozpiętości łopat, wentylator chłodzi praktycznie całą płytę główną. Począwszy od pamięci RAM, poprzez chipset, aż po blok zasilający procesor – wszystkie elementy mają solidny nadmuch. Na dobrą sprawę, nawet rozgrzany rewers karty graficznej będzie chłodzony. Nie da się tego efektu zmierzyć obiektywnie, ale zaręczam, że świeży podmuch na pewno wydłuży żywotność newralgicznych elementów płyty głównej.

Wspomnieliśmy, że QVC-120 jest ogromnym coolerem. W związku z tym nie zmieści się w każdej obudowie. Zewnetrzna średnica wynosi 144 mm, zatem aby nie było problemów, należy mieć ponad 72 mm wolnej przestrzeni wokół podstawki (licząc od jej środka). Oczywiście kondensatory nie powinny sprawiać problemu, ponieważ u spodu radiator jest tak wąski jak starszy QC-80, jednak karta graficzna, wysoki radiator na mostku północnym lub obudowa zasilacza mogą już stanowić problem. Zresztą spójrzcie sami, jak QVC-120 prezentuje się na płycie głównej.

O ile tylko QVC-120 zmieści się do naszego komputera, to proces instalacji jest dość łatwy i wygląda tak w starszych modelach. W plastikowy koszyk wokół podstawki wkłada się aluminiowe szyny, do których przykręcamy radiator. W przypadku instalacji na płytach Socket A mamy stalową ramkę, którą zahaczamy o ząbki przy podstawce. Czy to do końca bezpieczne? Pewnie nie, ale chcąc zwiększyć kompatybilność, producent zmniejszył bezpieczeństwo. Mimo że według oficjalnych danych cooler waży 645 g, to wydaje się nieco cięższy.

Jakość wykonania podstawy jest podobna jak w wyżej opisywanym modelu. Płaska z wyczuwalnymi rysami. Jeśli komuś zależy na podniesieniu wydajności, choćby o ułamek, to może się pokusić o przepolerowane jej drobnym papierem ściernym.

Zapewne wielu z Was zastanawia się nad kulturą pracy ogromnego wentylatora zastosowanego w QVC-120. Otóż pracuje on bardzo dobrze. Przy minimalnych obrotach jest praktycznie niesłyszalny, zaś po ustawieniu maksymalnych obrotów słychać szum o niskim brzmieniu. Porównując najwyższe obroty wersji "100" i "120", w drugim przypadku jest ciszej i przyjemniej. Niestety cierpi na tym (ale nieznacznie) wydajność. W naszych testach QVC-120 wypadł o włos gorzej od mniejszego modelu. Niemniej należy pamiętać o korzyściach, jakie niesie ze sobą chłodzenie najgorętszych obszarów płyty i zainstalowanych tam komponentów.

Krótka specyfikacja:
Radiator: miedziany, masa 645 g
Wentylator: 120×120×25 mm, 1200-2000 obr/min, (brak danych na temat przepływu)