Test 12 wentylatorów dla platformy Socket 478

LG ThermoTechnologies Calmera ks10

Zazwyczaj podczas testów coolerów na PCLab.pl staramy się pokazać niekonwecjonalne lub chociaż "egzotyczne" rozwiązania chłodzące. Tym razem padło na produkt niemieckiej firmy LG ThermoTechnologies (nie mylić z tym "LG" od monitorów i napędów optycznych).

"Calmera ks10" wygląda bardzo dziwnie. W chwili gdy dostaliśmy testowy egzemplarz, cooler nie występował jeszcze w handlu detalicznym – zatem pudełka brak.

Mamy radiator nieco przypominający konstrukcję typu "tower" oraz obudowę z wentylatorem, będącą jednocześnie tunelem powietrznym. Komplet uzupełniają zapinki dla podstawki Socket 478 oraz ramka, będąca oparciem dla tychże zapinek.

Zanim przejdziemy do radiatora, kilka słów na temat "obudowy-tunelu". Wykonana jest ona z Artigonu-C. Jest to tworzywo przypominające coś pomiędzy tekturą a plastikiem. Bardzo elastyczne, a jednocześnie niepalne i niewrażliwe na wilgoć (co akurat nie ma specjalnego znaczenia przy używaniu w komputerze). W środku tej obudowy znajduje się wentylator o rozmiarach 92×92×25 mm. Prawidłowo złożona całość wygląda tak:

Wentylator umiejscowiony jest tak, że zasysa powietrze przez radiator i wydmuchuje go prostopadle do ścianki obudowy. W związku z tym, mile widziana jest dziura w boku obudowy na wysokości CPU.

Wentylator nie jest zbyt głośny. Obraca wiatraczkiem z szybkością około 2500 obr/min, a "artigonowa" obudowa dodatkowo lekko tłumi jego szum. Przejdźmy teraz do najciekawszej części – radiatora.

Jak się domyślacie, "stopa" i zawinięta rura są wykonane z miedzi, a użebrowanie jest aluminiowe. Blaszki są pofalowane, mają grubość około 0,2 mm i są bardzo delikatne. Z łatwościa można je powyginać. Cały radiator jest bardzo lekki. Bez obudowy i wentylatora waży zaledwie 265 g (!). Porównując go np. do Zalmana CNPS7000 (czy CNPS7700) jest po prostu jak piórko.

Calmera ks10 pracuje w oparciu o ciepłowód. Jednak nie jest to takie "tradycyjne" rozwiązanie. Po pierwsze, jako medium transportujące ciepło nie użyto wody (która znajduje się w tradycyjnych ciepłowodach), a czynnika chłodniczego o oznaczeniu "r134a" – używanego głównie w agregatach chłodniczych. Kolejną cechą, odróżniającą Calmerę od tradycyjnych ciepłowodów, jest brak struktury porowatej wewnątrz miedzianej rurki. Znaczy to tyle, że cooler nie potrafi pracować wbrew grawitacji. Skraplanie gazu i powrót do gorącej części musi występować od góry do dołu. To również tłumaczy zastosowanie r134a zamiast wody. Woda cechuje się znacznie większym napięciem powierzchniowym, co umożliwia wykorzystanie struktury kapilarnej tradycyjnych ciepłowodów. Tutaj tej struktury nie ma, zatem można używać czegoś "rzadszego". Podstawa radiatora jest integralną częścią ciepłowodu i stanowi komorę, w której zachodzi proces parowania i w której zbiera się chłodziwo po skropleniu. Przy potrząśnięciu radiatorem da się nawet usłyszeć "chlupotanie" ;-)

W związku z niekonwencjonalną budową i zasadą działania, radiator należy zamontować tak, aby po ustawieniu komputera, komora mająca kontakt z procesorem była najniżej położonym elementem coolera. Bez względu na ułożenie plastikowego koszyka wokół podstawki, można właśnie tak ustawić radiator, ponieważ na spodzie komory jest okrągły pierścień – zatem cały cooler można dowolnie obracać na procesorze. Sama instalacja nie jest skomplikowana. Ot, opieramy zapinki na stalowej blaszce, zapinamy o koszyk i gotowe.

Spód "stopy" radiatora nie należy do najlepiej wykonanych. Owszem, jest gładki, ale bardzo nierówny i wygląda, jakby go ktoś ręcznie obrabiał. Być może to taki urok tego egzemplarza. Za to wydajność Calmery ks10 jest bardzo dobra. A biorac pod uwagę ascetyczną masę, to wręcz budzi respekt. Jak się okazało po testach, nie trzeba wcale wieszać kilograma metalu na podstawce, żeby schłodzić gorący procesor.

Krótka specyfikacja:
Radiator: aluminiowo-miedziany bazujący na ciepłowodzie, masa 350 g
Wentylator: 92×92×25 mm, 2500 obr/min, 48,17 CFM