Pojemne talerze - test dysków twardych 160-250 GB

Poniżej, w skrócie przedstawiamy krótką charakterystykę testowanych modeli. Być może nie wszystkim takie wprowadzenie jest potrzebne, więc zapraszamy na stronę 3 artykułu, gdzie zaczynają się wyniki testów. Niecierpliwych możemy skierować od razu na ostatnią stronę, gdzie znajduje się tabela z podsumowaniem.

Do dysków cieszących się dobrą opinią należą napędy Hitachi z serii Deskstar 7K250 – najpierw otrzymaliśmy napęd HDS722516VLAT80 z interfejsem równoległym IDE (Parallel ATA), ale później udało się zdobyć jego odpowiednik z Serial ATA, oznaczony symbolem HDS722516VLSA80, a także HDS722525VLSA80 o pojemności 250 GB. Według danych producenta, dyski Hitachi z serii 7K250 charakteryzują się stosunkowo dużą szybkością odczytu danych z nośnika (757 Mbit/s), a także względnie krótkim czasem wyszukiwania (podczas odczytu średnio 8,5 ms). Jako jedyne spośród napędów desktopowych obsługują kolejkowanie komend, co naszym zdaniem powinno dawać im przewagę w mocno obciążonych systemach, np. macierzach dyskowych, ale w pecetach może mieć znaczenie raczej minimalne.

By nie wprowadzać zamętu na wykresach, postanowiliśmy nie uwzględniać na nich dysku ze złączem równoległym, a jedynie ze złącza mi Serial ATA. Zresztą okazało się, że wydajność tych napędów prawie nie zależy od rodzaju złącza.



Maxtor dostarczył dwa napędy z serii DiamondMax Plus 9 – modele 6Y160M0 (160 GB) oraz 6Y200M0 (200 GB). Oba mają złącza szeregowe SATA, wykorzystują po dwa talerze, a z danych technicznych wynika, że w ich przypadku średni czas wyszukiwania jest raczej dość długi w porównaniu z innymi dyskami biorącymi udział w teście.



Kolejne dwa napędy to Seagate z serii Barracuda 7200.7 – modele ST3160023AS (160 GB) i ST3200822AS (200 GB). Są to również napędy dwutalerzowe, oba z Serial ATA. Jako nieliczne spośród testowanych dysków nie mają tradycyjnych gniazd zasilających, więc trzeba używać przejściówek lub montować w kieszeniach. Dla obu dysków Seagate dane techniczne są niemal takie same – wskazują przede wszystkim na cichą pracę, a także na krótki czas wyszukiwania (8,5 ms, czyli tyle samo co Hitachi). Maksymalna szybkość transferu danych z nośnika jest według specyfikacji taka sama dla obu napędów i sięga 683 Mb/s. Jednak testy wykazały, że dyski te bardzo różnią się między sobą.



Następna para to dyski Caviar SE firmy Western Digital – modele WD1600JD (160 GB) oraz WD2500JD (250 GB). Pierwszy z nich ma dwa, a drugi trzy talerze. Parametry podawane przez producenta są raczej przeciętne – średni czas dostępu 8,9 ms, szybkość odczytu danych z nośnika 748 Mb/s. Większy dysk jest głośniejszy o 0,1 dB, zarówno w stanie spoczynku, jak i podczas pracy. Western Digital oferuje jeszcze dyski Caviar SE ze złączami równoległymi (oznaczenia WDxxxxJB), które również poddaliśmy testom, jednak – podobnie jak w przypadku Hitachi – nie uwzględnialiśmy ich na wykresach.



Western Digital wypożyczył nam do testów również nowy dysk Raptor o pojemności 74 GB (model WD740GD), który potraktowaliśmy jako dysk referencyjny. Wiadomo, że jego pojemność jest stosunkowo niewielka w porównaniu z pozostałymi dyskami, cena raczej wysoka, a poza tym dysk jest głośny. Raptor ma jednak nieporównywalnie lepsze parametry wydajnościowe, przede wszystkim średni czas wyszukiwania jest bardzo krótki i wynosi 4,5 ms. Chcieliśmy sprawdzić, jak bardzo tradycyjne napędy odbiegają wydajnością od tego dysku, stąd jego obecność w teście.

Jeden dysk dostarczył także Samsung – jest to model SP1614C (160 GB) z serii SpinPoint P80 – jak na razie największy dysk Samsunga ze złączem Serial ATA. Podobnie jak napędy Seagate, nie ma on gniazda zasilającego starszego typu i konieczne jest stosowanie przejściówki. Dysk ma dwa talerze, według producenta maksymalna szybkość odczytu danych z nośnika wynosi 840 Mb/s, więc jest bardzo duża. Natomiast średni czas wyszukiwania jest przeciętny – wynosi 8,9 ms.



Wspólne cechy niemal wszystkich testowanych dysków to prędkość obrotowa 7200 obr./min (oczywiście z wyjątkiem Raptora), a także bufor o pojemności 8 MB. Wszystkie z wyjątkiem obu modeli Seagate mają specjalny rejestr, który służy do konfiguracji parametrów akustycznych dysków. Chodzi o dostrojenie pracy głowic, więc ustawienie to wpływa na czas dostępu do danych (niestety, na razie użytkownik nie może wpływać na prędkość, z jaką wirują talerze). Dyski można przełączać w tryb maksymalnej wydajności (ale jednocześnie o większym hałasie), w tryb cichej pracy (ale za to o mniejszej wydajności), lub też wybrać ustawienia pośrednie. Można także wyłączyć zarządzanie akustyką, prawdopodobnie jest to domyślny tryb pracy większości dysków. Nie możemy jednak stwierdzić tego z całą pewnością, bo napędy były już wcześniej testowane w innych redakcjach i prawdopodobnie modyfikowano ich ustawienia.