Jetway MiniQ 450 - mini-pececik

Już chyba wszyscy przyzwyczailiśmy się do tego, że komputer oznacza dość sporą skrzynkę, najczęściej kremowego koloru i najczęściej o szpetnym wzornictwie, którą staramy się chować pod biurkiem przed wzrokiem własnym i gości.

Kiedyś stosowało się obudowy komputerów zwane "desktop", a więc leżące na boku blaszane pudła, które jednocześnie mogły służyć jako podstawka pod monitor. Z czasem coraz powszechniejsze stały się obudowy typu "mini-tower", chociaż szybko się okazało, że są za mało praktyczne (mieściły tylko dwa duże napędy 5,25"), więc urosły do rozmiarów "midi-towerów", skrzynek wysokich na blisko pół metra, podobnie głębokich i szerokich na 20 cm. Jeśli obudowa jest ładna (co niestety rzadko się zdarza), to pół biedy. Gorzej, gdy mamy jakieś brzydactwo. Tak naprawdę nie wiadomo, co z nim zrobić - zajmuje dużo miejsca na biurku (i oszpeca nam pokój), a pod biurkiem się nie mieści (albo jest narażone na ciągłe kopanie).

Dlatego też kilka firm postanowiło zaproponować nowego peceta, który jest nie dość, że ładny, to jeszcze naprawdę mały. Jednym z pierwszych producentów malutkiego peceta był Shuttle, jednak zaraz po nim swój komputer zaprezentowała firma Jetway. Powitajmy MiniQ.


To jest naprawdę małe!

Sprzedawany na Tajwanie MiniQ składa się z malutkiej obudowy i płyty głównej. Procesor, pamięć, dysk twardy i czytnik optyczny (CD lub DVD-ROM) należy sobie samemu dokupić. Pierwszymi członkami rodziny były komputerki MiniQ 315, MiniQ 360 i MiniQ 314, pod procesory Socket 370 (Pentium III/Celeron). Jetway ma także w ofercie obudowę dla miłośników procesorów AMD - MiniQ 740. W naszym laboratorium przetestowaliśmy natomiast zestaw MiniQ 450, przeznaczony pod procesory Intel Pentium 4.



MiniQ 450 ma aluminiową, szaro-srebrną obudowę, w której siedzi płyta główna Jetway B650DF. Obudowa jest naprawdę malutka, ma 18 cm wysokości, 32 cm głębokości i 21 cm szerokości. Szerokość jest zatem jedynym, "standardowym" parametrem - skrzynka jest bowiem ponaddwukrotnie niższa od popularnych "midi-towerów". Obrazuje to zresztą poniższa fotka:



To, że MiniQ 450 to komputerek taki mikrusi, nie oznacza, że jest ułomny w stosunku do "dużego peceta". Zawdzięcza to wysoce zintegrowanej płycie głównej Jetway B650DF, opartej na chipsecie SiS 651. Płyta ma podstawkę Socket 478 pod procesory Pentium 4. Chipset obsługuje FSB 400 i 533 MHz, więc możemy obsadzać na płycie nawet najnowsze CPU (chociaż nie jesteśmy pewni obsługi P4 3,06 GHz). Na płycie znajdziemy ponadto dwa sloty pod moduły pamięci DIMM DDR266, slot AGP 4x i slot PCI. Mamy też kontroler ATA133, USB 2.0, IEEE 1394 (FireWire) i sieciówkę FastEthernet (10/100 Mbps). W chipsecie zintegrowano także kartę graficzną (SiS 315), więc jeśli komputer będziemy wykorzystywać głównie do zastosowań biurowych, to tej nie będziemy musieli już dokupować. Jest także 6-kanałowy układ dźwiękowy CMI8738.



Na zewnątrz obudowy wyprowadzono wszystkie potrzebne gniazdka. Z tyłu komputera mamy: gniazda PS/2 dla myszy i klawiatury, gniazdo Centronics dla drukarki, dwa 9-pinowe gniazda szeregowe RS-232, dwa gniazda USB 2.0, wyjście monitorowe D-Sub, gniazdko sieciowe RJ-45, komplet gniazdek audio (wyjście dla głośników przednich, wyjście dla tylnych, wyjście dla subwoofera i głośnika centralnego, cyfrowe optyczne wyjście S/PDIF TOSlink), a także gniazdo zasilania.



Także na przód obudowy wyprowadzono trzy gniazdka audio (wejście mikrofonowe, wyjście słuchawkowe, wejście cyfrowe S/PDIF TOSlink), a także dwa gniazdka FireWire i dwa gniazda USB 2.0.



W skrzynce znajduje się ponadto jedna wnęka na napęd 5,25" (np. CD-ROM, DVD-ROM, CD-RW lub DVD/CD-RW), jedna zewnętrzna wnęka 3,5" (na stację dyskietek) i jedna wewnętrzna kieszeń 3,5" (na dysk twardy).

Do MiniQ dołączona jest ponadto klawiatura, mysz i pilot (!). Wszystkie trzy urządzenia nawiązują do stylistyki samej obudowy i mają ciemnoszarą kolorystykę.

Klawiatura - oczywiście - jest zmniejszona. Ma pełnowymiarowe klawisze, jednak obcięto jej blok numeryczny, a klawisze kursorów oraz Insert/Delete/Home/End/Page Up/Page Down przyklejono do części alfanumerycznej.



Na pierwszy rzut oka miła niespodzianka - klawiatura jest polska! Ma narysowane polskie literki. Po chwili jednak okazuje się, że wcale tak różowo nie jest - klawiatura jest - w nomenklaturze Microsoftu - "Polska", ale nie "Polska (programisty)". Czym się różni jedna od drugiej? Otóż "Polska" to pochodna niemieckiej - mamy tu więc układ klawiszy QWERTZ; w porównaniu do klawiatur angielskich, Y i Z zamienione są miejscami. Ponadto, polskie literki umieszczone są na klawiszach ', ;, [, ] itd. - jak na starych maszynach do pisania. A żeby było jeszcze śmieszniej, przyjrzyjcie się poniższej fotce:




Widzicie polskie litery "Ł"? Ciekawe, czym się różni duża taka literka od małej? Ja to się mówi - "chcieli dobrze, ale im nie wyszło" :-)

Pomijając kwestię opisania klawiatury, może ona stanowić wadę w zasadzie tylko dla osób, które przy pisaniu patrzą na klawiaturę i są przyzwyczajone do tradycyjnych klawiatur angielskich, w których polskie znaki diakrytyczne uzyskuje się wciskając prawy klawisz Alt (czasem opisywany Alt Gr) i odpowiednią literę, od której pochodzi polski znaczek (np. A dla Ą). Osoby, które piszą bezwzrokowo, i tak nie będą się przejmowały opisem na klawiaturze, bowiem uderzając w odpowiednie klawisze, uzyskamy na ekranie pożądane literki (możemy zatem ustawić klawiaturę w tryb QWERTY). Także osoby, dla których MiniQ będzie pierwszym komputerem, po prostu od razu będą się uczyły układu klawiszy na dołączonej klawiaturze. Co prawda ciężko im się będzie potem przestawić na zwykłą klawiaturę.

Odnośnie zaś samej myszki, to tutaj nie ma się do czego przyczepić :-) Konstrukcja z kulką, dwa guziki, wciskana rolka, zero dodatkowych bajerów.



W przypadku takiego urządzenia, jak MiniQ, możemy mieć jedynie żal o to, że dołączona mysz i klawiatura nie są bezprzewodowe...

Bezprzewodowy jest za to... dołączony pilot :-)



Jest to bardzo oryginalne urządzenie. Ma bowiem wbudowanego trackballa, którego możemy stosować zamiast myszki! Pod trackballem umieszczono dwa przyciski odpowiadające lewemu i prawemu klawiszowi myszy. Pilot ma ponadto przyciski służące do uruchamiania programu pocztowego, przeglądarki WWW, katalogu Ulubionych czy katalogu z plikami multimedialnymi. Znajdziemy także guziki do sterowania odtwarzania (odtwarzaj, następny, poprzedni, stop, pauza), regulacji głośności, a także osiem przycisków opisanych C1...C8, do których możemy sami przypisać dowolne akcje. Co ciekawe, pilotem można także włączać oraz wyłączać komputer!