Wars & Warriors: Joanna D'Arc - Joanna z Księżyca

Historia o Joannie D'Arc nie jest zapewne dziś wszystkim znana zbyt dokładnie, choć każdemu obiło się to i owo o uszy. Historia sprzed wielu wieków inspiruje do dziś twórców filmowych i co jakiś czas wychodzi któraś tam z kolei ekranizacja losów "Dziewicy Orleańskiej". Ekranizacje te są lepsze lub gorsze, ale w większości zgodne z faktami. Zupełnie inaczej podeszli natomiast do tematu twórcy gry Wars & Warriors: Joanna D'Arc - firma Enlight Studios - przedstawiając główną bohaterkę w sposób, od którego zapewne przewraca się ona w grobie. Nie mam zamiaru rozpisywać się nad historią prawdziwej Joanny D'Arc. Historia to bowiem smutna i nie ma żadnego sensownego morału. Mając na uwadze charakter gry, należy jedynie wspomnieć, iż historyczna Joanna była młodą nastolatką, która zmieniła bieg historii Francji, czyniąc cuda do dzisiejszego dnia nie wyjaśnione przez naukowców. Nie mając żadnych kwalifikacji ani tytułów, poprowadziła rycerstwo francuskie do kilku zwycięstw, które umożliwiły uwolnienie się od jarzma angielskiego najeźdźcy. Cud ten rozpatrywany był przede wszystkim w kontekście faktu, iż do czasów nadejścia Joanny, Francuzi zawsze i wszędzie dostawali cięgi od Anglików i nie wydawało się, by mogła im pomóc nawet dziesięciokrotna przewaga. Joanna, która wcale nie władała mieczem ani nie znała się na strategii, potrafiła natomiast poprowadzić ich do zwycięstw przy jedynie dwukrotnej przewadze liczebnej, co - jak na możliwości francuskie - należało już do kategorii cudów. Joanna na pewno miała bardzo dobre umiejętności oratorskie i cały jej geniusz był raczej geniuszem propagandy, niż strategii. Francuzi natomiast jako żołnierze są beznadziejni i jedynie pod kierownictwem geniusza mogą coś zdziałać. Joanna i Napoleon wyznaczają bowiem jedyne rozdziały wielkich zwycięstw Francji. Pozostałe okresy to w zasadzie same porażki.


Joanna, jak wiadomo, oddała ogromne usługi swojemu krajowi i ludziom, którym dostał się we władanie. Pamięć o tym, co się komu zawdzięcza, jest jednak krótka. Karol VII, który bez niej na pewno nigdy nie zostałby koronowany na króla Francji, okazał się w chwili próby tym, kim był od samego początku - nic nie wartym fagasem. Gdy Anglicy złapali Joannę i postanowili spalić ją na stosie, Karol VII nie wpadł nawet na pomysł zaproponowania okupu. Okup tak czy owak by został odrzucony (Anglicy byli cięci na dziewczynę, iż przypomniała francuskim rycerzykom, że ponoć są mężczyznami), ale "król" zachowałby odrobinę twarzy. Joanna miała też całą zgraję kompanów - wielkich magnatów i rycerzyków, którzy dzięki niej nabrali odrobinę szacunku do samych siebie i pozbyli się przykrych kompleksów. Wszyscy oni, rzecz jasna, ku uciesze ludu zarzekali się, że za Joannę skoczą w ogień. Gdy angielscy dżentelmeni podkładali tenże ogień, kumple Joanny buńczucznie ogłosili, że jadą ją uwolnić. Zebrali armię, z którą obnosili się przed tłumem. Kilka dni potem zrezygnowali ze swoich zamiarów, upewniwszy się, że ich "przyjaciółka" jest jednak trzymana pod strażą (bo trzeba by było stoczyć bitwę i pobrudzić sobie swoje delikatne rączki krwią i może odnieść jakieś rany). Rozbili więc obóz i stali w miejscu, prowadząc tę "dziwną odsiecz" (skąd my to znamy). W ten oto sposób dzielna Joanna spłonęła na stosie za rzekome czary*, przy pełnym błogosławieństwie jej wielkich przyjaciół. Jaki jest rzeczywisty morał z tej historii - lepiej nie mówić.


Gra Wars & Warriors: Joanna D'Arc nie ma zbyt wiele wspólnego z historią. Tytułowa Joanna D'Arc wydaje się być wirtualnym wcieleniem bohaterki filmu Kill Bill. Do tego zbyt duże oczy Joanny oraz sposób, w jaki się porusza, a zwłaszcza siecze mieczem, przypominają japońskie bajki z rodzaju Czarodziejka z Księżyca. Wpływ mangi jest wyraźnie odczuwalny zarówno w grafice, jak i animacjach.


* Papież Kalikst III wydał polecenie zbadania akt procesu. Wyrokiem procesu rehabilitacyjnego z dnia 7 lipca 1456 Rzym wydał wyrok potępiający i uznający trybunał inkwizycji, skazujący Joannę na śmierć, za sprzeczny z prawem i hańbiący. Dnia 16 maja 1920 roku papież Benedykt XV kanonizował Joannę D' Arc (przyp. autora)